Czerwony, żółty, zielony czy niebieski? Na zajęciach w PCIS Legionowo szukaliśmy odpowiedzi na pytanie, jaki jestem w pracy
Każdy z nas ma jakiś sposób bycia, który towarzyszy mu od lat, choć rzadko zastanawiamy się nad nim na głos. Jedni lubią być w centrum uwagi, inni wolą działać w spokoju i z dystansu obserwować, co dzieje się dookoła. Na zajęciach w Powiatowym Centrum Integracji Społecznej w Legionowie mieliśmy okazję przyjrzeć się temu bliżej, i to w dość niecodzienny sposób, bo za pomocą bajki.
Bajka o czterech królewiczach
Spotkanie poprowadziły przedstawicielki Urzędu Pracy, które przeczytały nam opowieść o czterech królewiczach wyruszających w świat. Każdy z nich miał przypisany inny kolor i inny sposób radzenia sobie z napotykanymi wyzwaniami. Słuchając tej historii, grupa krok po kroku odkrywała, że za pozornie prostą bajką kryje się znany w psychologii podział na cztery typy temperamentu.
Wspólnie zastanawialiśmy się, który z bohaterów przypomina nas samych. Rozmawialiśmy o czterech postawach, które można było rozpoznać w zachowaniu królewiczów.
- Czerwony – pełen energii, chętnie przejmujący inicjatywę i lubiący towarzystwo innych.
- Żółty – zdecydowany, konsekwentny w dążeniu do celu, szybko podejmujący decyzje.
- Zielony – dokładny i rozważny, zwracający uwagę na szczegóły i bezpieczeństwo działania.
- Niebieski – spokojny, wrażliwy na estetykę i nastrój, potrzebujący czasu na podjęcie decyzji.
W jakim zawodzie sprawdziłby się każdy z królewiczów?
To pytanie stało się punktem wyjścia do rozmowy o rynku pracy. Grupa zastanawiała się, jakie zajęcia mogłyby najlepiej odpowiadać poszczególnym typom temperamentu, na przykład osoba o cechach czerwonego królewicza mogłaby dobrze odnaleźć się w roli sprzedawcy albo osoby prowadzącej zespół, podczas gdy ktoś bliższy typowi zielonemu chętniej wybrałby pracę wymagającą precyzji i systematyczności. Ćwiczenie to pokazało, że nie ma jednego uniwersalnego wzorca dobrego pracownika, a różnorodność cech i sposobów działania może być atutem na rynku pracy.
Praca w grupach i próba rozmowy kwalifikacyjnej
W drugiej części zajęć przeszliśmy do działania. Podzieleni na mniejsze grupy, mieliśmy okazję odegrać role związane z poszukiwaniem pracy, między innymi symulacje rozmów kwalifikacyjnych. Każda grupa mogła wykorzystać to, co wcześniej ustaliła na temat własnego temperamentu, i sprawdzić, jak przekłada się on na sposób prezentowania się przed potencjalnym pracodawcą.
Wspólne przygotowywanie scenek i wchodzenie w różne role mogło sprzyjać rozwijaniu pewności siebie oraz umiejętności radzenia sobie w sytuacjach, które na co dzień bywają stresujące. Praca w grupach dawała też przestrzeń do wymiany doświadczeń i wzajemnej inspiracji, ponieważ każdy z uczestników mógł zobaczyć, jak inne osoby podchodzą do tego samego zadania.
Co dało nam to spotkanie
Zajęcia poświęcone temperamentowi mogły wzmacniać umiejętność lepszego rozumienia siebie i swoich naturalnych sposobów działania, co ma znaczenie nie tylko podczas rozmowy kwalifikacyjnej, ale też w codziennej pracy zespołowej. Wspólne ćwiczenie ról mogło rozwijać pewność w kontaktach z innymi oraz otwartość na odmienne podejścia do tych samych zadań.
Patrząc z perspektywy czasu, doceniam to, że mogliśmy w praktyczny sposób przećwiczyć sytuację, która wielu z nas kiedyś czeka naprawdę, czyli rozmowę o pracę. Takie zajęcia dają poczucie, że można się do tego przygotować, i to bez zbędnego stresu.
Korzyści z tej reintegracji
Zajęcia dotyczące temperamentu i jego związku z rynkiem pracy wpisują się w proces reintegracji społecznej i zawodowej realizowany przez PCIS Legionowo. Ich celem było wspieranie uczestników w lepszym rozpoznawaniu własnych predyspozycji oraz w świadomym odnoszeniu ich do możliwości zawodowych. Forma oparta na opowieści i pracy grupowej mogła sprzyjać budowaniu samoświadomości oraz otwartości na różnorodność postaw w środowisku pracy.
Ćwiczenia symulujące rozmowę kwalifikacyjną stwarzały warunki do praktycznego przygotowania się do sytuacji związanych z poszukiwaniem zatrudnienia, co mogło wzmacniać pewność siebie oraz umiejętności komunikacyjne uczestników. Praca w mniejszych zespołach mogła dodatkowo wspierać rozwijanie kompetencji społecznych, takich jak współpraca i wymiana doświadczeń.
Całość spotkania stanowiła element szerszego procesu przygotowania do powrotu na rynek pracy, łącząc elementy edukacyjne z praktycznym treningiem umiejętności potrzebnych w codziennych sytuacjach zawodowych.
